|
McDonald’s confessions 2
M’n eerste post werd met een heleboel leuke reacties ontvangen, heel erg bedankt daarvoor!! M’n ego is weer een stuk omhoog gekrikt. Ik heb alle comments gelezen en ik waardeer de complimenten echt. Als ik ooit een biografie uitgeef krijgen jullie allemaal een gratis kopie thuisgestuurd. Vanwege de comments die vroegen om meer ben ik vanochtend maar even een uurtje gaan zitten voor deze post. Voor de mensen die me helaas een raar wijf vonden en zich afvroegen of ik een baan had, ik heb er 2. Sommige mensen worden nou eenmaal hun hele leven achtervolgd door nostalgie en ik ben er daar helaas 1 van. Als je het niet interessant vindt kun je gewoon lekker wat anders gaan lezen. For the english-speaking individuals who took great offense in the fact that I dared to post in Dutch with an English title, in a subreddit called r/Nederlands; https://translate.google.com is a free-to-use website. They even have an app! (Disclaimer, had ik in de vorige post al erbij moeten zetten, maar ALLE namen die ik hier noem zijn door mij van google geplukt om privacy te beschermen. Als ik niet-Nederlandse namen gebruik is dat niet op een vreemde of spottende manier maar omdat het een beetje respectloos en niet authentiek voelt om maar een algemene naam uit een Nederlandse lijst op op die mensen te plakken. Maar het zijn dus in geen enkele situatie hun echte namen!! Ik dacht dat dat voor zich sprak maar ik kreeg al bezorgde comments.) Goed, gaan we weer, deel 2. Tijdens het opnemen van bestellingen moest ik zeggen “Welkom bij McDonalds, mag ik uw bestelling alstublieft?” Maar ik zei vaak willekeurige tekst in dezelfde klemtoon omdat mensen niet heel goed luisteren naar wat je door de praatpaal zegt, zeker niet de eerste zin. Ik heb zoveel gare shit geprobeerd om te kijken of iemand ooit iets door zou hebben. “Welkom bij McDonalds er zit een eekhoorn in m’n schoen, Hagelslag met pindakaas ik werk hier al te lang, Welkom bij McDonalds de vloer is net gesmolten, Welkom bij McDonalds mag ik naar de wc, Bitterbal met tandpasta, curry in de vriezer?” Als ik heel druk was werd t eigenlijk gewoon “huhuhuhuhu, huhuhuhu huhuhuhu?” en NIEMAND heeft me ooit iets gevraagd. Misschien boeide het ze gewoon geen ruk, kan natuurlijk ook. Als managers bij ons de laatste werkdag hadden werden ze altijd achter opgewacht door een stuk of 40 crewleden en dan beschoten met vissaus (die sauzen zitten in een soort klikpistolen, zodat er altijd evenveel saus uitkomt) en bekogeld met bloem van alle kanten. Maar niemand van ons kon fatsoenlijk mikken dus we zaten eigenlijk allemaal onder de smurrie. Dat spul meurt echt als een dood paard maar wel heel leuk om te doen. Na het uitgaan gingen we altijd kijken op het rooster wie er aan het sluiten was, en als het matties waren kwamen we gewoon langs en dan gingen we een beetje helpen in de keuken, beetje achter roken, afterparty houden en in de crewroom burgers vreten. Heb wel eens gehad dat er vrienden die we bij het uitgaan hadden gezien op de fiets in de drive stonden en dat ik aap’ndik met van die mooie rooie wangen het raam opendeed om een bestelling uit te geven. “Och hier, lang nie gezien gek!” We hadden 3 prullenbakken bij een parkeerplaats aan de overkant van de weg, en als je die moest schoonmaken was dat de GROOTSTE BLESSING VAN JE LEVEN. Ik ga nooit meer dezelfde innerlijke vrede kennen als op de momenten dat ik op de grond zat met n prikker en n rol vuilniszakken naast me, dikke felgele McDonald’s winterjas, lekker peukie doen. Halfuur de tijd om 3 prullenbakken te vervangen. Even potje Solitaire spelen op de telefoon tot de drive weer bijna leeg was. Heerlijk leedvermaak. We hadden 2 lijnen in de drive. Elke headset had 3 knoppen, lijn 1, lijn 2, en de lijn voor headsets onder elkaar. Als ik me verveelde en ik stond lijn 2 dan speelde ik soms youtube filmpjes van scheetgeluiden af door de andere praatpaal microfoon, als m’n collega van lijn 1 pauzeerde om de bestelling van een klant in te typen. Jongens uit de keuken waren ook een keer door hun headsets aan het klieren op de 3e lijn, en toen schreeuwde een van hen, die nog nooit zo’n headset vast had gehad, dat ie “jouw dikke moeder ging neuken” onbedoeld door de praatpaal van lijn 1. Terwijl een collega daar de bestelling aan het opnemen van zo’n amandelmelk-familie met 5 jonge kinderen. Die hebben we niet weer gezien, helaas. Ik vroeg een keer aan een collega, die daar al MAANDEN werkte op dit punt, of hij even wat friet down (in de frituurpan) wilde doen. Als ik zn naam nog wist zou ik ‘m doxxen hier maar ik ben het kats vergeten dus bij deze heet hij Jelle. Ik wil dat je je even bedenkt dat hij al een rijbewijs en stemrecht had toen dit gebeurde. Hij pakt dat frietmandje, houdt m onder de automaat, friet valt in erin. Gaat allemaal nog soepel volgens de planning. De keuze die Jelle vervolgens besloot te maken was oprecht ZO intens grafachterlijk dat m’n hersens gewoon moeite hadden met de verwerking. Mentale blue screen. Hij houdt dat mandje boven de frituur, en in plaats van dat ding gewoon in de olie te laten zakken zoals ieder normaal functionerend organisme met minimale hersenactiviteit zou moeten doen, besloot ons Jelle dat het efficiënter zou zijn om het mandje om te kiepen en alle friet gewoon los in de olie te droppen. Ik wist oprecht niet wat m’n ogen aanschouwden. Ik sta daar, compleet te bufferen, en deze volwassen man vraagt me zonder ook maar een greintje schaamte “Dit is wel goed zo toch…?” Ik weet nog dat ik mn eigen reflectie in het MPS-scherm zag en dat m’n gezichtsuitdrukking gewoon in een soort fysieke ‘!?’ was veranderd. Het heeft me 20 minuten gekost om alle losse frietjes uit dat ding te vissen maar de pure verbazing over deze actie heeft hele jaren van m’n levensverwachting afgeschraapt. Jelle vond het zelf niet zo prettig dat als mensen hem daarna vroegen om friet down te doen, ze altijd ‘MET HET MANDJE’ erbij specificeerden. Zijn verklaring was niet eens ‘Ik wist niet hoe het moest,’ wat al verbazingwekkend genoeg was geweest, nee nee, lo and behold, ‘Ik was gewoon erg moe’. Was je onderdeel van het Russische slaap-experiment voordat je shift begon, Jelle? Ik snap dat mensen coupons gebruiken, maar ik heb wel eens alle Goden en heiligen in het hele universum vervloekt als er weer een gezin met veertien coupons en gammele 3G verbinding naast m’n raam stond, met een toeterende file erachter drie keer over de parkeerplaats omdat er voetbal was geweest in de buurt. En dan voor 4 euro korting. Ik heb wel eens overwogen ze gewoon briefgeld uit m’n portemonnee te geven om het coupon proces maar over te kunnen slaan. Ik krijg het nog steeds ijskoud als ik met vrienden in de drive sta en iemand zegt dat ze nog coupons willen laten scannen. Ik heb in de comments heel veel variaties gezien maar als er iemand binnen kwam die we heel knap vonden riepen we “nummer achttien???” als een bestelling door de keuken en dan gingen we allemaal even subtiel gluren. Iemand is een keer ontslagen omdat ze constant tegen zichzelf praatte en soms aan de koelingdeur likte en iedereen vond haar gewoon een soort sociaal experiment. Als ze saus aan haar vingers kreeg van de pomp dan likte ze haar vingers ook helemaal af. Ik vroeg op de eerste dag hoe ze heette en ik kreeg een trauma dump naar mn hoofd geslingerd die hier serieus niet binnen de richtlijnen past. Valerie, ik hoop dat het beter met je gaat. Met mij niet, ik heb het vorige week bij therapie nog over je gehad. M’n psycholoog was ook sprakeloos over jou. Vlak voordat ik begon met werken heeft er zich een challenge afgespeeld wie het eerst iemand kon doen in het magazijn. Volgens mij heeft niemand het toen echt gedaan maar er werd wel kapot veel gebekt daar. Kom je binnen met je karretje, pen en het stuk bonnetje om de voorraad te tellen en dan ben je onvrijwillig publiek van een soort mislukte pornofilm. Ik heb van boze gasten echt van alles over me heen gekregen. Ik weet niet eens hoe ik die ervaring zou moeten beschrijven. Letterlijk over me heen gekregen als in kersenmilkshakes, halfgesmolten flurries, bier en Big Mac’s waar eigenlijk geen saus op had gemoeten. Sommige mensen in de drive smeten die zak gewoon terug door het raam als ze het er niet mee eens waren. We hebben quotes van sommige favoriete klantervaringen nog opgeslagen in de snapgroep, dus ben even in de archieven gedoken voor jullie. ‘Luie slettebak, goor pottewijf, rukwicht, walgelijke pistent, domme kutlul, kotskabouters, pisvlek, kutkaas, zweetreep, teletubbies op speed, en mijn ALL TIME favourite: Die ene keer dat iemand besloot om om 01.00 s’nachts voor het drive raam te gaan staan, en een goeie minuut een soort van dierlijk en onverstaanbaar te krijsen toen ik het raam opendeed. Ik dacht eerst dat ze dood ging, of dat ik dood ging, of wij allemaal. Haar acteerwerk was oprecht Hollywood apocalypse-film waardig, moet ik d’r nageven. Mevrouw, sorry dat ik uw mayonaise was vergeten. Ik wist niet dat het zo gevoelig lag. Het mooiste moment van de avond was altijd zodra de lobby dicht was en alleen de drive nog open. Dat was voor sommige lieftallige gasten met een klacht blijkbaar wel een uitnodiging om gewoon zo via de drive-deur naar binnen te lopen, zonder iets te zeggen, en dan als een skinwalker achter me te gaan staan tot ik me omdraaide en m’n ziel m’n lichaam verliet. Ik heb meerdere keren bijna een hartstilstand gehad en alles wat ik op dat moment in mijn handen had op de grond gepleurd omdat ik dacht dat ik m’n laatste uurtje geslagen had. “Je bent mijn bonnetje vergeten.” Ja, dankjewel meneer. Ik was ook bijna vergeten om te ademen. Er hingen boven “de lijn”, in de keuken, borden met afbeeldingen die lieten zien welke ingrediënten elke burger had. Ideaal doelwit om augurken op te mikken. Je wilt niet weten hoeveel weken ze bleven hangen, maar het was op een gegeven moment zo’n probleem dat die dingen echt overal zaten. Ze belandden ook constant per ongeluk in de frituur omdat sommige pannenkoeken niet normaal konden gooien, en het gebeurde ook wel eens dat er dan een augurk langs me heen uit Raam 2 tegen een auto aanvloog als ik t raam open had staan tegen de warmte. Toen gingen ze mensen op staande voet ontslaan voor diefstal als je nog met augurken gooide, ik kan niet echt zeggen dat het hielp maar mensen stapten op n gegeven moment over op ijsblokjes bij elkaar in de kraag stoppen en dan heel hard wegrennen. Tijdens de corona QR code-periode moest er altijd 1 iemand ‘deurbeleid’ doen. Klinkt best indrukwekkend, maar je stond gewoon in je eentje bij de deur achter n tafeltje voor je uit te staren, soms kreeg je het aan de stok met corona-wappies die je beschuldigden van landverraad tot Krim-spionagepraktijken omdat je ze niet naar binnen mocht laten. ‘Handpop van de overheid, schaap, n4zi.’ Maar we hadden wel een tablet waarmee je de codes moest scannen, dus iedereen stond vaak tetris/snake.io te spelen, OF ze schreven in de notitie-app. Er was een lijst met ‘koppels’, een hele hoop brein dumps, stress over eindexamens, haatmemo’s aan vervelende crewtrainers, irritaties aan klanten, maar ook hele verhalen die mensen dan bedachten als backstories van gasten die langskwamen. En toen kwam 1 van de net gekozen, 17 jarige managers erachter en hij heeft ALLES verwijderd. Ik weet dit nog ZO goed en ik krijg gewoon rode oren van de brandende haat als ik hier aan denk. Ik heb t echt over maanden aan roddels, fictie-verhalen, selfie’s, logboeken, rare rijmpjes, tekeningen, lijstjes wie met wie zoende. Alles. Loesoe. Iemand zei toen dat ie de harde schijf van ons collectief geheugen had gereset. Hij was echt niet populair meer daarna. Nu dat we het over die tablet hebben, hier komt een diepe confession die ik eigenlijk wilde meenemen naar m’n graf. Iemand van m’n McCollega’s, ik heb oprecht geen idee wie, zat bij de Jeugdraad van onze stad en om de een of andere reden dacht die persoon, laat ik inloggen op dat Jeugdraad instagram-account op deze tablet van de McDonalds, dan vervolgens niet uitloggen, het WACHTWOORD OPSLAAN OP DE TABLET en vertrouwen in de inheems goede aard van de mens en hier verder totaal niet over nadenken, komt vast helemaal goed. Maar de eerstvolgende persoon die dat ding in z’n geniepige klauwtjes kreeg en google chrome opende was 16-jarige ik, dus die inschatting was een taaie misser op zijn part. Ik heb alle andere Jeugdraad instagram accounts die ik kon vinden ge-dm’ed over voetenfoto’s en me die hele dienst kapot gegierd want dat was het grappigste wat ik kon bedenken op die leeftijd. De jeugdraad in kwestie had toen een story geplaatst dat ze gehackt waren en dat het was opgelost maar de eerstvolgende keer dat ik deurbeleid stond kon ik er gewoon weer in dus ik heb het nog een keer gedaan. Ze zijn er nooit achterkomen wie de ‘hacker’ was, dus bij deze. Ik heb hier niet gigantisch veel spijt van, eigenlijk. Ik bedoel, ik heb een open deur ingetrapt? Sue me? Mochten er Jeugdraadleden in deze subreddit zitten, ik heb erg veel respect voor jullie. Stuk slimmer en beter bezig dan ik op die leeftijd. Stuur geen voetenfoto’s naar andere jeugdraadaccounts, mocht het je ooit gevraagd worden. Er werkten 2 oudere vrouwtjes bij ons filiaal. Die dames beschermden je met hun levens!! Helga hoorde een keer een boze freestyle sessie toen mamslief me belde op werk, en de dag erna kwam ze naar me toe met tranen in haar ogen, hoe het met me ging, dat ze voor me gebeden had. Heb gejankt in de koeling. Zoals we altijd zeiden, Helga we love you. submitted by
|
reddit.com |
indigo-moon24 |
Aug 9, 2025 |